PL|EN|AM|AZ|GE|RU
Strona startowa arrow Artykuły arrow Referat o zagodnieniu PROMETEJSKIM - 12 Luty 1940 (cz. I)

Referat o zagodnieniu PROMETEJSKIM - 12 Luty 1940 (cz. I)

Drukuj

03.04.2014

II. - na odcinku ukraińskim:

1. Zorganizowanie Sztabu Ukraińskiego URL, obejmującego: Sekcję Org[anizująco]-Op[eracyjną] [?] (podporządkowana bezpośrednio śp. gen. Stachiewiczowi Julianowi), Sekcję Wywiadowczą (podporządkowana Wydz[iałowi] II - b[yłemu] Oddz[iałowi] II Szt[abu] Głównego D, Sekcję Propagandowo-Terenową (podporządkowana E[kspozyturze] Z. Oddz[iału] II Szt[abu] Gł[ównego]).

2. Powołanie oficerów ukraińskich (petlurowców) w charakterze oficerów kontraktowych do Armii Polskiej.

3. Stworzenie trzech oddzielnych agencji informacji prasowej: w Warszawie (”A. T. E.”), w Paryżu (”Ofinor”), w Bukareszcie (”Ukraintag”).

4. Stworzenie pisma “Biuletyn Polsko-Ukraiński”.

5. Utworzenie w Warszawie Ukraińskiego Instytutu Naukowego.

6. Powołanie do życia Głównej Rady Ukraińskiej, centralizującej ośrodki emigracji petlurowskiej w krajach europejskich. W tym okresie odnotować należy na odcinku ukraińskim dwa zasadnicze wydarzenia polityczne:

a) zabójstwo w Paryżu przez bolszewików Atamana Petlury Symona (26 V 1926 r.)

b) proces Jefremowa w Kijowie (rok 1928) [rok 1930], wykazujący istnienie tajnej organizacji narodowej na Ukrainie, skontaktowanej z Rządem URL.29/

III. - na odcinku kaukaskim:

1. Zorganizowanie w Turcji i Iranie stałych placówek terenowych dla kontaktu z krajem na odcinkach: azerbejdżańskim, gruzińskim i góralskim (wymienić należy, że w tym okresie organizacja gruzińska przeprowadziła około 20 ekspedycji do kraju, organizacja góralska podtrzymywała regularny kontakt z krajem co najmniej raz na miesiąc).

2. Utworzenie Komitetu Narodowego Kaukaskiego, reprezentującego polityczną koncepcję państwową Kaukazu i opracowanie Konstytucji Konfederacji Kaukaskiej.

3. Powołanie do Armii Polskiej w charakterze oficerów kontraktowych dalszej grupy oficerów gruzińskich, ponadto Azerbejdżan i Górali Kaukaskich - na wnioski autorytatywnych przedstawicielstw narodowych.

W tym okresie odnotować należy na odcinku kaukaskim następujące wydarzenia polityczne:

a) zabójstwo w Paryżu przez bolszewików min. gruzińskiego Ramiszwili Noego (7 XII 1930).30/

b) enuncjacje Szałwy Eliawy, “sowieckiego gubernatora Kaukazu”, stwierdzającego oficjalnie na kongresie komunistów gruzińskich w Tyflisie, w roku 1930, że niewątpliwie istniejący ruch nacjonalny na Kaukazie pozostaje pod wpływem Komitetu Narodowego Kaukaskiego (KNK).

Narastające na Kaukazie odruchy rewolucyjne (zwłaszcza w Azerbejdżanie) wykonują współdziałanie wszystkich narodowych czynników kaukaskich.

IV. - na odcinku tatarskim:

l. Rozwój akcji propagandy niepodległościowej na terenach IdeI-Uralu, Krymu i Turkiestanu oraz silnie rozwinięta polemika sowiecka z prasą prometejską.

2. Nawiązanie z tymi krajami łączności.

3. Bezpośredni udział w Wszechświatowym Kongresie Muzułmańskim w Jerozolimie (1929 rok),31/ którego aspekt polityczny, dzięki udziałowi prometejskich przedstawicieli (Szamil Said Bey32/, Ayas Ishaki33/) zwrócił się przeciw Rosji Sowieckiej. W tym okresie cała prasa muzułmańska, zwłaszcza w Egipcie i w Arabii prowadziła wytężoną akcję antysowiecką. Szamil Said Bey powołany został do centrum wykonawczego Kongresu w charakterze sekretarza.

Na odcinku krymskim należy odnotować bardzo charakterystyczne zjawiska stosowania metod “wallenrodyzmu” w akcjach politycznych kraju, co ujawnione zostało wyraźnie w znanym procesie Veli Ibrahimowa, skazanego na śmierć przez bolszewików. Również w procesie Sułtan Galijewa34/ (bezpośredniego współpracownika Stalina za czasów spełniania przez niego funkcji komisarza do spraw narodowościowych) wyszły na jaw bardzo charakterystyczne metody walki z reżimem sowieckim Tatarów Kazańskich i Turkiestanu.

V. - na odcinku kozackim:

Podkreślić należy skutecznie przeprowadzoną akcję propagandy zewnętrznej, dzięki której w dużym stopniu rozwinął się ruch separatystyczny wśród licznych ugrupowań politycznej emigracji kozackiej, wprowadzając do szeregów białej emigracji rosyjskiej znaczną dywersję polityczną.

W omawianym okresie politycznym ruch prometejski zetknął się z faktem odeń niezależnym, a który jednak odegrał w stosunku doń pewną rolę.

Na ten okres mianowicie przypada wzmożenie akcji dywersyjnej OUN w Polsce, popieranej wówczas zarówno przez Niemcy, jak i Czechosłowację, a nawet Litwę. Rezultatem tej akcji są liczne wystąpienia ekspropriacyjne i sabotażowe członków oddziałów bojowych OUN w Małopolsce Wschodniej, co w konsekwencji zadecydowało o znanej akcji pacyfikacyjnej na tym terenie.

W sprawie akcji pacyfikacyjnej stwierdzam:

1. Nie była ona w jakikolwiek sposób rozpatrywana przez referentów prometejskich ani z nimi uzgadniana przed powzięciem co do niej decyzji.

2. Wśród ludzi prowadzących politykę prometejską w M.S.Z. i w Sztabie Głównym nie spotykała się ona z przychylną oceną, jako zjawisko utrudniające z konieczności akcję prometejską.

3. Traktowana była przez nich z konieczności jako zabieg profilaktyczny, skierowany na odcinek wewnętrzno - polski, przy czym pomimo wspomnianych powyżej złych stron tego zabiegu dla akcji prometejskiej nie uznano go za zjawisko, mogące zachwiać podstawami tej akcji.

Bez porównania większym wstrząsem dla sfer prometejskich, zjawiskiem o wyjątkowo głębokim znaczeniu politycznym była tragiczna śmierć Tadeusza Hołówki, zamordowanego w Truskawcu przez członków oddziałów bojowych OUN we wrześniu35/ 1931 roku. Bez jakichkolwiek tendencji należy stwierdzić, że śmierć Tadeusza Hołówki wyjątkowo głęboko była odczutą w sferach prometejskich ukraińskich jako niepowetowana i bezprzykładna ofiara na rzecz nowej idei.

Przy okazji należy ogólnie stwierdzić, że w ustosunkowaniu się rządu polskiego do mniejszości narodowych w Polsce w ogóle, a w szczególności do zagadnienia ukraińskiego nie było w Polsce żadnej planowej, zdecydowanej i konstruktywnej polityki wewnętrznej. Skoro takiej polityki nie było, nie należało oczekiwać pozytywnych rezultatów. Ponieważ w orbicie Rzeczpospolitej posiadaliśmy około 6.000.000 Ukraińców, nie należy się dziwić, że przy braku konstruktywnej polityki wewnętrznej tzw. niebezpieczeństwo ukraińskie nie przyczyniło się do zrozumienia koncepcji prometejskiej, lecz przeciwnie, ułatwiało jej zwalczanie.

Zagadnienie ukraińskie było zresztą nie tylko zewnętrzną inspiracją dywersyjną niemiecką, ale w takim samym stopniu - w okresie zaś 1921-1931 w znacznie wyższym stopniu - przez politykę Sowietów, która z jednej strony komunizowała konsekwentnie nasze Kresy Wschodnie, z drugiej zaś przez “unaradawianie” życia w Ukrainie Sowieckiej, stwarzała wśród Ukraińców, obywateli polskich, silne nastroje prosowieckie, z których Ukraińcy wyleczyli się dopiero po znanych i dokuczliwych aktach eksterminacyjnych sowieckich, jakie nastąpiły w latach 1933-1938 (masowe przesiedlenia ludności, organizowany głód na Ukrainie, który wyniszczył około 5.000.000 ludzi, masowe areszty i egzekucje).

Omawiany okres polityczny cechuje znaczny udział osób polskich w pracach prometejskich, a mianowicie:

1. W Ministerstwie Spraw Zagranicznych: Nacz[elnik] Hołówko Tadeusz, Nacz[elnik] Schaetzel Tadeusz, poseł Hempel,36/ poseł Tarnowski37/, poseł Arciszewski, poseł Knoll, poseł Łukasiewicz, poseł Szumlakowski, radca Zaćwilichowski Stanisław,38/ radca Gawroński Jan,39/ radca Mostowski Henryk [Zygmunt],40/ radca Zaleski Władysław,41/ radca Wyszyński Kazimierz,42/ radca Dubicz Penther Karol,43/ referent Pelc Władysław,44/ referent Zalewski Ksawery,45/ referent Wolski Władysław,46/ referent Kurnicki Piotr,47/ radca Knoll Wacław.48/

2. W Sztabie Głównym: śp. gen. bryg. Stachiewicz Julian, płk dypl. Schaetzel Tadeusz, płk dypl. Pełczyński Tadeusz,49/ płk dypl. Englicht Józef,50/ mjr Charaszkiewicz Edmund, mjr Dąbrowski Włodzimierz, mjr Gliński Stanisław, mjr Krzymowski Jerzy,51/ mjr dypl. Krzewski,52/ kpt. Nowaczek Stefan, kpt. Rybczyński Jan,53/ por. Helcman Jan, radca Skarżyński Józef,54/ referent Piwnicki Eugeniusz,55/ referent Sipa Stefan,56/ por. Zaręba Antoni.

3. W Ministerstwie Spraw Wewnętrznych: Nacz. Suchenek Henryk [Suchanek-Suchecki Henryk], radca Laniewski Stanisław [Laniecki Stanisław],57/ radca Miśkiewicz Emil.

4. W Ministerstwie Oświaty: Nacz. Kawałkowski Aleksander,58/ dyr. Potocki,59/ radca Meyer Zdzisław, Znaniecki Juliusz, radca Miłobędzki Adam.

5. Na odcinku społeczno-politycznym: senator Siedlecki Stanisław (prezes Instytutu Wschodniego),60/ Wacław Sieroszewski,61/ ks. prałat Trzeciak,62/ ks. prałat Kwiatkowski Stanisław [Antoni Wincenty],63/ ks. Około - Kułak,64/ prof. Górka Olgierd (generalny sekretarz i dyrektor Instytutu Wschodniego),65/ Korwin-Pawłowski Stanisław (generalny sekretarz Instytutu Wschodniego),66/ nacz[elnik] Bielawski,67/ dyr[ektor] Paprocki Stanisław (dyrektor Instytutu Badań Spraw Mniejszości Narodowych),68/ min[ister] Wasilewski Leon, red[aktor] Bączkowski Włodzimierz,69/ red[aktor] Ibiański Feliks,70/ red[aktor] Łypacewicz,71/ dyr[ektor] Wielhorski Władysław (dyrektor Instytutu Badań Europy Wschodniej w Wilnie),72/ redaktor Świechowski Marian,73/ prof. Kucharzewski Jan,74/ prof. Handelsman Marcelil,75/ prof. Poniatowski,76/ prof. Kolankowski,77/ prof. Oskar Halecki,78/ prof. Zajączkowski,79/ prof. Ujejski,80/ prof. Szober,81/ Andrzej Strug,82/ poseł Malinowski,83/ Wielopolski Alfred,84/ redaktor Stpiczyński Wojciech, Łobodowski Józef,85/ prof. Zdziechowski Marian,86/ naczelnik Woydyno.87/

Poza tym, w tym okresie politycznym, dzięki wyjątkowej i wybitnej aktywności Tadeusza Hołówki w sprawach prometejskich partycypują pośrednio lub bezpośrednio ministrowie: Sławek, Prystor,88/ Zaleski August, Jędrzejewicz Janusz,89/ Jędrzejewicz Wacław, Pieracki Bronisław,90/ Koc Adam,91/ Starzyński Stefan,92/ Kościałkowski Marian.93/

Osobną pozycję inspiracji politycznej prometejskiej stanowiły prace ideowo- polityczne, reprezentowane przez Adama Skwarczyńskiego.94/

Ogólnie można scharakteryzować ten okres następująco: Sprzyjająca koniunktura polityczna wewnętrzna i zewnętrzna, posiadanie dostatecznych środków finansowych, a nade wszystko pełne i głębokie zaufanie wzajemne wszystkich osób partycypujących w pracy spowodowały wyjątkową aktywność działań prometejskich, tak w dziedzinie utrzymywania kontaktów z krajem, przeprowadzania propagandy w krajach prometejskich, jak i na odcinku prac politycznych emigracji prometejskiej, oraz propagandy zagranicznej.

Należy podkreślić, że w tym okresie odbywało się regularne omawianie prac prometejskich drogą zwoływania wspólnych konferencji, w których z reguły brali udział: nacz. Hołówko Tadeusz, gen. bryg. Stachiewicz Julian, płk dypl. Schaetzel Tadeusz, nacz. Suchenek Henryk, mjr Charaszkiewicz Edmund i odpowiedni referent M.S.Z. Na tych konferencjach składałem obszerne sprawozdanie z prac dokonanych, po czym następowała dyskusja nad poszczególnymi tematami prometejskimi z wyprowadzeniem wniosków.

Zaznaczyć muszę, że temat prometejski powierzony został E[kspozyturze] 2 dopiero w końcu 1927 roku, czy nawet w roku 1928 i że przed tym nie wchodził w zakres prac komórki dywersyjnej Sztabu (Referat “A. 1 “, później “U”), wskutek czego poprzednik mój, płk dypl. Puszczyński tym działem pracy nie był obciążony.

Jeżeli chodzi o płk. dypl. Puszczyńskiego - opierając się na stałych i obszernych dyskusjach z nim - stwierdzam, że początkowo nie przywiązywał wagi do tego zagadnienia, bowiem zbyt optymistycznie oceniał siłę polityczną nowego tworu państwowego, jakim były Sowiety. W miarę studiowania, pogłębiania i śledzenia dokonywujących się zjawisk wewnętrznych i zewnętrznych w państwie sowieckim - zmienił dość radykalnie swoje poglądy i stał się zwolennikiem tej koncepcji.

Piąty okres - lata 1933-1939 - scharakteryzować można ogólnie siedmiu latami chudymi dla pracy polsko-prometejskiej. Złożyły się na to następujące wydarzenia:

1. Pakt o nieagresji Polski z Rosją, który autorytatywne czynniki polskie powstrzymywał od decyzji kontynuowania prac w terenie. Pomijając, czy ta decyzja była słuszna, czy nie - osobiście reprezentowałem pogląd, że właśnie teraz należy uaktywnić prace w terenie, aby z jednej strony utrzymać siłę potencjalną emigracji politycznej, z drugiej zaś przygotować nowe wartości w krajach prometejskich na wypadek zaistnienia momentu historycznego. Decyzje autorytatywnych czynników streszczały się mniej więcej w następujących motywach: Proces unaradawiania krajów prometejskich odbywa się do pewnego stopnia samoczynnie dzięki egzystencji republik autonomicznych, popieraniu przez Sowiety szkolnictwa powszechnego w językach narodowych, uzewnętrznianiu przez bolszewików szerokiej propagandy antyprometejskiej, oraz dzięki naturalnym odruchom protestacyjnym ludności autochtonicznej na tle zjawisk ekonomicznych, religijnych, obyczajowych, wskutek czego można na razie zrezygnować z aktywności w terenie. Natomiast należy w dalszym ciągu utrzymywać zwartość i siłę polityczną emigracji.

Konsekwencją zawarcia paktu z Sowietami było odsunięcie M.S.Z. i wszystkich autorytatywnych czynników rządowych zewnętrznego udziału w imprezach prometejskich, co w znacznym stopniu obniżyło efekt tych prac, a w szeregach prometejskich wytwarzało mniemanie powolnego odstępowania Polski od tej koncepcji.

Od tego momentu całokształt zagadnienia referenckiego - łącznie z administracją funduszów, skoncentrowany został w E[kspozyturze] 2 Oddz[iału] II Szt[abu] Gł[ównego].

2. Śmierć Ramiszwilego (rok 1930), Hołówki (rok 1931), Zaćwilichowskiego (rok 1932),95/ najbardziej aktywnych promotorów koncepcji, wywołała niepowetowaną stratę dla aktywności prometejskiej.

3. Powszechny kryzys ekonomiczny, dotkliwe zarządzenia oszczędnościowe budżetów spowodowały nagłą obniżkę kredytów, prawie o 50%, co w rezultacie sprowadzało wszelkie wysiłki na tym odcinku do poziomu konserwowania wartości. Śmiało można twierdzić, że gdyby nowa sytuacja polityczna, wywołana paktem polsko- sowieckim, nie zmieniła decyzji co do kontynuowania akcji w terenie, to brak gotówki stanąłby na przeszkodzie do jej prowadzenia. Jakkolwiek bowiem budżet na prace prometejskie obejmował nadal globalnie dość poważną sumę (70.000 złotych mies[ięcznie]), to jednak po przeprowadzeniu dokładnej analizy poszczególnych elementów budżetu trzeba było wyciągnąć wniosek, że to co się subsydiuje jest niezbędne, a w gruncie rzeczy zaledwie dostateczne.

4. Śmierć Marszałka Piłsudskiego (12 maja 1935 r.), twórcy i bezkonkurencyjnie przyjmującego odpowiedzialność za całość prac prometejskich - wytworzyła zasadniczą lukę w całokształcie tego zagadnienia. Nie widać było równego autorytetu, który by ochronił w dostatecznym stopniu ideę polityczną o rzadkiej mocy wizjonerskiej, koncepcję, w której wczoraj realności nie spostrzegano, która wymagała proroczych przewidywań politycznych. Toteż śmierć Marszałka odczuto na terenach prometejskich jako tragedię osobistą tych ludów. Należy stwierdzić, że odtąd kontynuowanie tych prac szło raczej siłą dotychczasowego rozpędu, stale pozostawano w oczekiwaniu zweryfikowania jej treści i powzięcia decyzji przez nowe siły dyspozycyjne w Polsce. Decyzji tej, mimo częstych zapowiedzi, nie doczekano się.

5. Dojście Hitlera do władzy w Niemczech, stworzenie bloku antykomunistycznego na osi Berlin - Rzym - Tokio, wyraźne podjęcie współdziałania ze wszystkimi opozycjami prometejskimi, stworzyło niezmiernie ciężką i skomplikowaną sytuację dla organizacji prometejskich, pozostających w naszej orbicie politycznej. Jakkolwiek bez przesady i tendencji można podkreślić, że siły polityczne prometejskie, z którymi myśmy się związali, były gatunkowo i potencjalnie wyższe, to jednak Niemcy, przez uzewnętrznienie doskonałej, otwartej i zdecydowanej propagandy, jak również przez stosowanie specyficznych metod politycznych, wytworzyły dla nas na odcinku prometejskim groźną konkurencję, zwłaszcza, że w tym samym czasie nasza działalność polityczno-prometejska pozbawiona był zupełnie aktywności, charakteru i planu.

6. Wzrost niebezpieczeństwa na Zachodzie wywołał w wielu umysłach pogląd, iż należy uspokoić naszą granicę wschodnią. Stąd, w tym okresie, a zwłaszcza w ostatniej jego fazie, obserwowano silny napór antyprometejskich wystąpień, zwłaszcza w obozie rządzącym.

Do śmierci Marszałka Piłsudskiego na odcinku personalnym polskiej strony prometejskiej nic się specjalnie nie zmieniło, poza faktem oficjalnego odsunięcia się wybitnych osób z rządu, zwłaszcza czynników M.S.Z. z bezpośredniego udziału w pracach ze względu na zawarty pakt polsko-sowiecki. Z chwilą zaistnienia w czerwcu 1935 roku nowego układu sił dyspozycyjnych w obozie rządzącym, nastąpiła wyraźna dekadencja w zakresie inspiracyjnych sił po stronie polskiej. Przede wszystkim odsunięte zostały wszelkie wpływy “grupy pułkowników”, płk dypl. Pełczyński Tadeusz znacznie mniej się udzielał tym sprawom, jego następca zaś, płk dypl. Smoleński,96/ i mój bezpośredni szef płk dypl. Ciastoń,97/ nie podzielali poglądów prometejskich. Dyr. Kobylański,98/ następca płk. Schaetzela na stanowisku Naczelnika Wydziału Wschodniego M.S.Z., jakkolwiek wykazywał temperament w tych sprawach, nie miał jednak dostatecznie zgłębionej podstawy politycznej, poza tym natrafiał na znaczne przeszkody natury finansowej. Ostatecznego stanowiska Pana Marszałka Rydza-Śmigłego i Pana Szefa Sztabu Głównego, gen. bryg. Stachiewicza Wacławal,99/ do ostatnich czasów nie byłem w stanie sprecyzować, ponieważ oczekiwałem z tej strony na zasadniczą weryfikację problemu oraz na decyzję.

Wchodzimy ponownie w okres historyczny uaktualnienia się koncepcji prometejskiej. Finlandia, zajmująca w łańcuchu prometejskim typową pozycję, by- najmniej nie centralną - w obecnych wysiłkach wojennych ten problem inicjatywnie podejmuje i liczy przede wszystkim na nacjonalny rozkład Rosji. Związany z nami minister ukraiński Szulgin Aleksander,100/ zaproszony był w tym celu przez rząd finlandzki w miesiącach grudniu 1939 roku i styczniu 1940 roku. Turcja, oczekująca rozgrywek na południu, radykalnie zmieniła swoją postawę dla koncepcji prometejskiej. Francja zdradza zainteresowanie tym problemem, sondując wszystkie jego elementy. Francuskie sfery wojskowo - polityczne w Paryżu, Ankarze i Teheranie interesują się sprawą kaukaską. Gen. Weygand101/ zdecydował się na przyjęcie Szamila Said Beya, szefa Organizacji Narodowej Górali Pół- nocnego Kaukazu. Niemcy - co jest najgroźniejsze - mimo sojuszu z Rosją nie zrezygnowały ze swej aktywności na tym odcinku i w dalszym ciągu popierają ruch prometejski, zwłaszcza na odcinku ukraińskim.

Odwrócenie się Polski od tych procesów może bynajmniej tych procesów nie powstrzymać, a zostawić nas na uboczu i narazić na olbrzymie straty, wypływające z odwiecznej zasady: “nieobecni tracą”. Centralne nasze położenie w łańcuchu prometejskim nakazuje nam gotowość i obecność przy wszelkich procesach rozkładowych w Rosji i przodujący współudział Polski przy ich dokonywaniu się.102/

[podpis odręczny nieczytelny]

Charaszkiewicz Edmund major

Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego, B.I.6c/9.

Źródło:

Mjr Charaszkiewicz Edmund Paryż, dnia 12 lutego 1940 roku Paryż 161 bis de la Convention Hotel “Ceres” ZAGADNIENIE PROMETEJSKIE (REFERAT UZUPEŁNIAJĄCY), Zbiór dokumentów ppłk. Edmunda Charaszkiewicza, opracowanie, wstęp i przypisy Andrzej Grzywacz, Marcin Kwiecień, Grzegorz Mazur, Biblioteka Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, Kraków 2000, s. 57-80.

Zdjęcie: http://fr.wikipedia.org/wiki

Podziękowania: Fundacja ORIJENTACJA = www.abcnet.com.pl



 
Strona jest współfinansowana w ramach programu polskiej pomocy zagranicznej
Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP w 2007 r.

© 2017 Stowarzyszenie Dom Kaukaski w Polsce
Christian Louboutin OutletChristian Louboutin DiscountChristian Louboutin Flats
Joomla! is Free Software released under the GNU/GPL License.
arch
ceny Tanie Kurtki Moncler Online Rozmiar dzieci Moncler Outlet Mężczyźni sklep odzież Moncler Kurtki Mężczyźni Rozmiar sale moncler polska 2014 polska Miłośnicy moncler sklep Outlet tanie ceny moncler sale oferta Kurtki sklep Moncler odzież dzieci tanie Moncler Outlet Outlet Tanie dzieci Moncler Kurtki ceny damska Online moncler polska Kobiety Rozmiar Kurtki moncler sklep dzieci Miłośnicy 2014 moncler sale Mężczyźni 2014 sale Moncler Mężczyźni Tanie 2014 Moncler Outlet polska Mężczyźni sale Moncler Kurtki oferta sklep ceny moncler polska Online 69% Off sklep moncler sklep Miłośnicy ceny tanie moncler sale Mężczyźni 69% Off Kobiety Moncler Kurtki Tanie Kobiety Moncler Outlet sklep Rozmiar dzieci Moncler Kurtki Sprzedam Miłośnicy Tanie moncler polska sale Rozmiar 2014 moncler sklep damska Mężczyźni Outlet moncler sale odzież sale Kobiety Moncler sklep tanie oferta Moncler Outlet Tanie Mężczyźni oferta Moncler Kurtki Rozmiar odzież polska moncler polska Outlet odzież 2014 moncler sklep Kobiety damska Tanie moncler sale Tanie polska sale Moncler damska Outlet ceny Moncler Outlet odzież tanie Mężczyźni Moncler Kurtki Kobiety Kurtki damska moncler polska dzieci tanie Sprzedam moncler sklep 69% Off Kobiety oferta moncler sale polska 2014 Online Moncler sklep damska 2014 Moncler Outlet dzieci Sprzedam Tanie Moncler Kurtki 69% Off dzieci sale moncler polska damska Sprzedam odzież moncler sklep Kurtki Mężczyźni ceny moncler sale ceny Sprzedam sklep Moncler Online Rozmiar tanie Moncler Outlet Mężczyźni Online damska Moncler Kurtki Kurtki polska dzieci moncler polska ceny 2014 sklep moncler sklep Tanie tanie Kurtki moncler sale damska ceny sklep Moncler 2014 oferta Miłośnicy Moncler Outlet ceny 69% Off Tanie Moncler Kurtki Tanie Mężczyźni oferta moncler polska Rozmiar 2014 Online moncler sklep Kurtki sklep polska moncler sale oferta Kurtki polska Moncler Miłośnicy Sprzedam odzież Moncler Outlet polska oferta odzież Moncler Kurtki odzież Miłośnicy oferta moncler polska Kobiety Rozmiar odzież moncler sklep Sprzedam damska tanie moncler sale